ANWB informatie: DAG 6 Dode Zee – Kerak – Dana National Park – Shobak – Petra. Reisafstand 420 km / Circa 6.0 uur onderweg
De route voert naar Petra, voor velen het hoogtepunt van de reis. Onderweg bezoeken we het islamitische kasteel Kerak, maken we een wandeling in het Dana National Park en aanschouwen we het prachtig gelegen kruisvaarders-kasteel Shobak.
Via de Kings’ Highway rijden we naar het indrukwekkende kasteel van Kerak, een van de mooiste en grootste kruisvaarderskastelen in de regio. Deze burcht is het toneel geweest van verscheidene oorlogen en door de strategische ligging is het niet moeilijk om te begrijpen waarom.
Het natuurgebied Dana bestaat uit grillige rotsformaties en zandduinen, afgewisseld door groene valleien. We maken een wandeling onder leiding van een lokale bedoeïenengids.
We vervolgen de Kings‘ Highway, een eeuwenoude handelsroute die de kruisvaarderskastelen met elkaar verbindt. Het kruisvaarderskasteel Shobak is strategisch gelegen op een geïsoleerde heuveltop. Je hebt hier een prachtig uitzicht over de desolate omgeving. We overnachten in Petra.

We vertrekken na een wederom zeer uitgebreid ontbijt – waar we beiden niet heel veel van eten – om 8 uur voor een lange dag met eindpunt Petra. De eerste stop is bij de Jordanese canyon Wadi Mujib, de stop die we gisteren hebben overgeslagen en die nu op de route ligt. Die valt eerlijk gezegd wel wat tegen: je verwacht een geweldige kloof maar dat is niet het geval. Het is natuurlijk wel een mooi stukje natuurgeweld dat daar te zien is.

Volgende stop is het kruisvaarderskasteel in Kerak, dat we bereiken na een rit langs de Dode Zee. Veelal kaal, maar soms is er landbouwactiviteit te zien langs de weg.
Het kasteel is indrukwekkend gelegen en gebouwd als bescherming van belangrijke verbindingen. Knap bouwkundig werk en nog steeds niet helemaal opgegraven.

Kort na vertrek maken we een snelle tussenstop bij een van de vrij zeldzame drankwinkels in Jordanië. Iedereen die dat wil kan voor de komende dagen wat “eigen voorraad” drank inslaan. Handig voor de dagen in de woestijn o.a. Wij kopen twee flessen wijn en twee blikjes bier. En komen later erachter dat we geen kurkentrekker bij ons hebben, maar daar hebben andere binnen de groep gelukkig wél aan gedacht.

Na deze alcoholstop eten we in het door Muhammad geregelde “Halfway Castle”: een kruising tussen een wegrestaurant en een toeristenwinkel midden tussen een aantal truckerscafe’s. Het is er allemaal zeer goed en efficiënt geregeld, het eten is goed en alles is zeer schoon. We eten o.a. een traditioneel gerecht met rijst en kip gestoomd met groenten dat omgekeerd wordt op een grote plaat. Leuke show.

Daarna door voor een wandeling in Dana national park. Trefwoorden: groot, veel wild en vogels, 4 verschillende typen veelal ruig landschap, We kunnen kiezen: klimmen en klauteren met de lokale gids – dat ga ik doen – of met Paul een wat rustiger wandelingetje – dat doet Ria. Die is na een korte en leuke wandeling na een dik half uur weer bij de bus, wij klauteren en klimmen inderdaad, maar maken ook een lange stop waar de gids thee maakt met wat droog hout en meegenomen spullen. Leuk en best gezellig. Het is alleen heel erg koud en er staat een keiharde wind. Bij de theepauze staan we gelukkig heel beschut, maar meerdere mensen krijgen het erg koud, Achteraf horen we dat deze wandelingen normaal heel anders verlopen. De natuurgids heeft zich er met zijn “theeceremonie” eigenlijk erg makkelijk van af gemaakt: we hebben veel minder gezien als normaal tijdens deze wandelingen. Maar ook zo was het al best mooi.

Een snelle fotostop bij een ander grotendeels verwoest kruisvaarderskasteel Shobak kan alleen van grote afstand: de weg die er dicht langs gaat is afgesloten voor onderhoud. Het wordt dus inzoomen om nog iets van de ruines te zien, die ook al lang niet meer toegankelijk zijn.

Het is al donker als we rond half 7 in Petra bij het “Petra Edom” hotel in Wadi Musa aankomen: het stadje waar de ingang naar Petra ligt. Er volgt een snelle kamerverdeling en Paul had het al aangekondigd: dit hotel ligt weliswaar erg mooi vlak bij de ingang naar Petra maar het is gedateerd. Dat blijkt ook wel: de kamer is klein, er staat een groot maar golvend bed, het meubilair is aftands, de koelkast werkt niet en er staat een kast zonder legplanken en slechts één enkele hanger. Het sanitair is ook verouderd en het toilet heeft te weinig water om goed te spoelen. Maar voor 2 nachten is het OK.
Om half 8 verzamelen we voor het gemeenschappelijke diner in restaurant “My Mom’s Recipe” dat ook door Muhammad is geregeld. Iedereen is doodmoe van de lange dag. Het eten is OK maar niet heel geweldig, de sfeer is echter prima in de ruimte: een terras omgetoverd tot een grote bedoeïnentent. Op de achtergrond zien we Oranje gelijk spelen tegen Equador op het WK. Ria is zelfs te moe voor een toetje: we gaan om 9 uur naar het hotel en liggen om 10 uur in bed nadat de koelkast nog even is aangesloten.