Dag 04 – woensdag 6-2: Kruger Park

Vandaag maken een hele dag een gamedrive door het Kruger Park vanuit Timbavati Safari Lodge.

De wekker gaat om 4:45….. Dat valt niet mee, maar een half uur later zitten we aan de koffie met de safarigroep. Leuke verrassing: de totale groep bestaat uit een club Engelsen van 7 (die geen lunch inbegrepen hebben) en wij 2en (met wel een lunch). Dat KAN in een auto, maar ze hebben een tweede gids opgetrommeld zodat we opnieuw samen met “onze” Thomas op privesafari kunnen. TOP!

Al op weg naar de ingang zien we zebra’s

Helaas blijkt de tweede gids al bij aankomst in het park (dan is het ca. 6 uur) behoorlijk ziek, en aan ons wordt gevraagd of we toch samen kunnen optrekken met de andere groep. Anders moeten die ruim 2 uur wachten op vervanging…. Het lijken (en blijken) prima lui, dus we zeggen – wel met enige pijn in het hart – toe.

Thomas compenseert dat stilletjes door er de rest van de dag alles aan te gaan doen om te zorgen dat ook wij leeuwen te zien gaan krijgen: iets wat de andere groep al had gezien. Dat is niet simpel: het park is bijna net zo groot als NL en er leven – in vergelijking tot andere dieren lager in de voedselketen – niet al te veel leeuwen: schatting is 3700, verdeeld over tientallen groepen. Ze zijn bovendien niet echt goed te zijn omdat het gras erg hoog is dit jaar. Na 5 jaar extreme droogte dit jaar weer eens regen: goed voor de natuur maar ook goed om in te verschuilen….. Je kunt een groep leeuwen op een paar meter afstand passeren zonder ze te zien. Als ze liggen – en dat doen ze veel want het is zomer dus heet, en er is veel voedsel dus jagen gaat snel een efficiënt – zijn alleen de puntjes van de oren zichtbaar. Kleinere katachtigen als luipaarden en cheetah’s zijn al helemaal moeilijk zichtbaar.

Maar met veel vragen aan passerende auto’s, veel geduld en het geluk iemand tegen te komen die zeker wist waar een paar te vinden was lukt het aan het eind van de morgen toch. Nota bene langs een weg die we al gereden hadden! Terug en inderdaad: twee paar oortjes. De gids zag al snel dat het een paartje was, dat zich had afgezonderd om te paren. Daarbij bepaalt het vrouwtje waar en wanneer, en in die tijd volgt het mannetje haar. Ongeveer om de 20-30 minuten is er kans op actie. Die kwam ook, maar alleen even een wandelingetje naar een nieuw schaduwplekje. Onze gids taxeerde de bestemming perfect, keerde de auto en zette ons eerste rang voor een paar schitterende foto’s. Zijn dag was geslaagd, en die van ons ook helemaal.

Onze eerste leeuw in het wild.

Uiteraard hebben we daarvoor en daarna nog veel meer moois gezien. Begon al voor de eigenlijke entree: een giraffe die met de kop in een boom hing. Grote groepen zebra’s, impala’s (dat zijn de snacks van het park: er zijn er heel veel dit jaar), gnoe’s, kudu’s, nyala’s, wrattenzwijnen maar ook eekhoorns en heel veel vogels zoals de neushoornvogel.

Teruggekomen even uitgerust en foto’s verwerkt. Daarna schrijven, ruw onderbroken door een aanval van diarree van Gerard. Toch gewoon gaan eten. Dat gebeurde in de boma: de braai area van het park. Schitterende setting: onder de sterrenhemel, omringd door een ronde kraal van rieten stengels, met de vogels en andere dieren als achtergrondmuziek.

En als toetje de laatste dierwaarneming van de dag: een nachtaapje. Een “bush baby” – officieel een Galago – die door de staf met de hand is grootgebracht nadat ze het gewond in een vogelbadje gevonden hadden. Een super schattig diertje, met grote (nachtzicht)ogen een een hele lange staart, dat zelfs als het volwassen is niet groter wordt dan een bierglas. Zo schattig dat Ria er zelfs geen foto van maakte….. Maar internet is gewillig:

Lastige nacht voor Gerard: 3 keer leeglopen op de WC. Maar ‘s morgens was het ergste leed geleden, en een loperamide helpt daar uiteraard ook bij. Wekker op half 8: morgen de Panorama route.