Dag 07 – zaterdag 9-2: Swaziland

Vandaag de hele dag de tijd in Swaziland. Op de planning staan een bezoek aan Ngwenya glass en – een al vooraf geregelde – sunset drive in het Mlilwane wildpark.

We beginnen de dag met het uitstekende ontbijt en gaan dan op weg naar Ngwenya (betekent “krokodil”) glass: een glasblazerij met daaromheen een aantal winkeltjes waar ze handwerk van lokale artiesten verkopen. Dat is duidelijk van betere kwaliteit dan wat je op straat ziet. Je kan er ook een rondleiding door de glasblazerij krijgen, maar dat moet vooraf geregeld worden en dat doen we dus niet. We kopen ook geen glas, maar wel een flink aantal souvenirs en een prachtig sjaaltje voor Ria.

Daarna gaan we op zoek naar de ingang van Mlilwane, waar we een sunset drive naar execution rock hebben afgesproken die om 16:30 start. Dat afspreken ging allemaal een beetje onduidelijk via de mail, dus maar even vooraf checken waar we nu precies moeten zijn. Dat is maar goed ook, want Garmin leidt ons naar de koninklijke buitenresidentie als ingang! Maar een uiterst vriendelijke bewaker (iedereen is vriendelijk hier!) wijst ons de weg. Er zijn allerlei nieuwe wegen aangelegd: veel beter dan de oude toegangswegen waarover in oude reviews veel te lezen is. De koning’s aanwezigheid zorgt kennelijk voor upgrade: dat merken we al op de weg er naar toe. Veel grote nieuwbouw: hotels, kantoren etc.

We komen veel te vroeg bij de ingang waar wel duidelijk wordt wat we moeten doen: om 4 uur in het basecamp melden. We besluiten terug te gaan naar het hotel, even te relaxen en de juiste route in te voeren en daarna gaan we weer op pad. We zijn keurig op tijd bij de gate, betalen onze entree en rijden door het park naar basecamp. We zien al meteen een aantal dieren: zebra’s, kudu, warthog met jongen, uiteraard de overal aanwezige impala’s en nog wat andere hertachtigen. Vlak bij basecamp is een groot meer: daarin drijft een krokodil.

We melden ons, maar de evening drive blijkt pas om 17 uur te starten, dus kijken we nog even rond in het zeer gezellig aandoende kamp. Eten een ijsje, fotograferen een chagrijnige warthog die Ria zelfs even lijkt te willen aanvallen en melden ons dan bij Sonnyboy, onze gids van de avond. Hij blijkt het leuk te vinden om echt iets over de dieren te vertellen, en stopt telkens om dat te doen. En uiteraard heeft hij oog voor de mooie plaatjes, vooral van jonge dieren die er ook hier heel veel zijn. Op een specifieke plek laat hij ons uitstappen omdat hij weet dat er een krokodillennest is waar meestal een krokodil goed “op het land” te zien is, maar helaas: die is even zwemmen….

Hij rijdt eerst even wat rond basecamp in zijn open landrover, die duidelijk heel veel gebruikt is. Maar hij doet het nog prima als we even later de berg op rijden. Soms zeer steile hellingen vol met keien, smal en glad. Alleen toegankelijk voor 4*4 en dan ook nog alleen als de weg (redelijk) droog is: nat is het gewoon te gevaarlijk. Maar na een klein uurtje komen we boven, waar je en schitterend uitzicht hebt rondom en de zon mooi ziet ondergaan. Dee zonsondergang is niet extreem spectaculair, maar op die plek is het wel bijzonder.

We krijgen een drankje aangeboden (zit bij de prijs in 🙂 ) en in de schemering dalen we af. Zonder licht! Pas beneden aangekomen gaan de lampen aan en zen we nog wat zebra’s, kudu’s en warthogs wegschieten – en soms de weg even blokkeren. Weer terug (ca. 20 over 7) stapt hij bij ons in, omdat we via een andere weg naar de nachtuitgang moeten. Daar moet hij zelf ook naar toe, om van daaruit naar huis te lopen.

Wij rijden – voor het eerst in het pikkedonker – terug naar het hotel. Dat gaat dank zij de voorverkenning en de prima wegen goed, en om half 9 zitten we weer op het terras van het restaurant. Deze keer het buffet: zeer uitgebreid en lekker. Wijntje erbij, Irish Coffee toe. Gerard ploft daarna als een blok op bed, Ria kijkt nog even naar de foto’s. Morgen een beetje op tijd op weg: 435 km naar St. Lucia.