Dag 14 – zaterdag 16-2: Naar Nieu Bethesda

Vandaag 258 km naar Nieu Betherda – in de buurt van Graaff Reinett. De wekker gaat om 7:30. Het begint te wennen…. We zijn eigenlijk om 8 uur al klaar voor het ontbijt, maar dat hebben we pas op half 9 besteld. Ik zet de koffers vast in de auto en het ontbijt blijkt al redelijk klaar te staan. Geheel in de stijl van de koninklijk aandoende omgeving is ook dat perfect: muesli, vers fruit, koffie, sapjes en als we een scrambled egg bestellen komt dat met twee worstjes, een overheerlijke pannenkoek van aardappelen en verse tomaatjes. We vullen het gastenboek in, bedanken de staf die we helemaal voor ons alleen hadden en gaan op pad.

De volgende kilometers doen denken aan de USA en het woestijngebied in Spanje (maar dan wel veel uitgestrekter). Honderden kilometers droge steppe-achtige grond, omringd door bergachtig terrein. Die bergen zijn veelal kaal en desolaat: geen begroeiing te zien en al zeker geen bomen. Soms is er een dalletje waar het groener is, en waar wat hogere bomen staan. We zijn in een gebied dat de Karoo heet: hardcore boerengebied. Afrikaans is de voertaal, ook in dorpjes en ook bij de gekleurde bevolking. Het is een hete dag: de thermometer in de auto tikt de 32 graden aan.

We rijden de afslag naar onze accommodatie van vandaag eerst voorbij om in het nabij gelegen (nou ja: 35 km verder) stadje Graaff Reinet te gaan kijken. Dat staat bekend als erg mooi en met veel oude, Europees aandoende huizen. Dat klopt, maar het is geen fascinerende architectuur. Alles is laagbouw hier, vaak met een mooie veranda en leuk vormgegeven geveltjes. Een enkel huis heeft twee verdiepingen, en dat ziet er meteen bijzonder uit. We rijden eerst gewoon een rondje en daarna een speciaal foto rondje. Als Ria tijdens dat tweede rondje uitstapt ontdekt ze een perfect aandoend terrasje. Dat blijkt te kloppen: zitten in de schaduw van een mooie boom krijgen we twee uitstekende cappucchino’s, een soort antipasti schotel voor twee personen (kaas, vlees, brood, chutney, salade), rose voor Ria en water voor Gerard en nog twee fantastische espresso’s na. Voor omgerekend nog geen 26 euro….

Gelaafd en gespijsd gaan we op weg naar onze gastenboerderij van de dag. Ook daar staat van vermeld dat de laatste 13 kilometer onverhard is, en dat is inderdaad zo maar deze weg is goed te doen. Een paar lastige geulen die door de regen zijn uitgeslepen maar ook stukken waar je gewoon 30 kan rijden. We komen er rond half 4 aan en worden – in het Afrikaans, maar wel heel erg netjes Nederlands klinkend – verwelkomd door de eigenaresse. we kunnen gewoon Nederlands met haar praten: dat hebben we nog niet meegemaakt. Ze vertelt later ooit Duits gestudeerd te hebben, en veel contact te hebben met Nederlanders in de buurt. Onder andere Prinses Irene schijnt hier ergens een huis te hebben….

We installeren ons (Ria maakt foto’s en Gerard doet een klein slaapje), frissen ons op en schuiven om 7 uur aan tafel op de veranda. De hoeve, die duidelijk al erg oud is, heeft een hele mooie sfeer, en een gigantische veranda waar op ons verzoek het eten wordt geserveerd, Bij lamplicht: nu niet vanwege een powercut zoals in Ardmore, maar omdat er gewoon geen verlichting is. Buiten eten doen ze hier niet zo veel…. Het eten is simpel: rijst, aardappelen met een roomsausje, groentecurry en heel erg lekker lamsvlees. Salade erbij, glaasje wijn en water en we zien de avond vallen over de schitterend aangelegde tuin.

Tussen hoofdgerecht en toetje hebben we een lang gesprek met de eigenaresse. Ze was op vakantie geweest in Maarssen en was een beetje jaloers op de soepelheid en stiptheid waarmee alles in Nederland geregeld is. Ons tegenargument dat daarvoor een behoorlijke prijs aan regeldruk betaald moet worden begreep ze wel, maar haar grote zogen over de ontwikkelingen in Zuid-Afrika moest ze toch wel kwijt. De zwarte bevolking heeft steeds meer rechten gekregen, waar ze in de praktijk lang niet altijd mee om kunnen of willen gaan. Er is een gigantisch alcoholprobleem, en meningsverschillen worden met veel geweld aangepakt. Ook is er heel erg veel corruptie, waardoor zo langzamerhand de samenleving begint te kraken. Het is natuurlijk ook te zot voor woorden dat door achterstallig onderhoud en wanbeleid het hele land (!!!) soms een paar uur zonder stroom zit. Geen stroom = geen telefoon, geen internet, geen boekingen en geen communicatie: om maar eens een paar practische problemen voor een guesthouse te noemen….

Uiteindelijk is het bijna 9 uur als we onder een schitterende sterrenhemel naar ns huisje gaan. We zitten nog even buiten waar ik dit schrijf, en om half 10 gaan we slapen. Morgen 8 uur ontbijt “besteld”, en dan op weg naar Addo Main Camp.