Dag 16 – maandag 18-2: Addo Elephant Park

Hoewel we in een olifantenpark zitten willen we toch vooral graag grote katten zien. Daarom vandaag een ultieme poging, hopend dat onze “lustrumdag” geluk brengt. De wekker staat op 4:45, en om 5:30 rijden we door de game-drive poort het park binnen.

Zo vlot mogelijk rijden we weer naar het zuidelijke deel, waar we gisteren de grote grasvlakte vol leeuwenvoer hebben gezien. En we weten dat daar ook leeuwen gezien zijn. Rond half 7 zijn we op de plek van bestemming en ons vroege opstaan wordt beloond. Bij een waterplas zien we een leeuwin lopen. Maar voordat Ria een foto kan maken verdwijnt ze in de bosjes…..

Als we goed kijken zin we voor dat bosje nog een soort grijze steen liggen. Kijken met de verrekijker levert geen uitsluitsel: het ZOU nog een leeuw kunnen zijn. Net als we beginnen te twijfelen en denken over verder rijden beweegt de steen. Het is duidelijk wel degelijk een leeuw! Dan zitten er dus twee rond dat bosje. We parkeren de auto en gaan lekker ontbijten met meegebrachte yoghurt en boterhammen, ondertussen de leeuw goed in de gaten houdend. Na een minuut of 10 duikt de tweede leeuw weer op, en vlijt zich naast degene die er al lag. En even later duikt zelfs een derde exemplaar op. Zoals leeuwen betaamt doen ze weinig meer dan wat liggen, de kop even optillen en soms wat omrollen. Alleen als een kudde zebra’s nadert is er even alertheid.

Een gestreepte jakhals – die hadden we nog niet gezien: is een erg schuw nachtdier – duikt op bij de waterplaats en maakt blaffende geluiden tegen de leeuwen, die hem geen blik waardig keuren. Als de zon echt doorkomt staan ze een voor een op en verdwijnen in het bosje. We wachten nog een minuut of 15, maar er gebeurt helemaal niets zichtbaars meer. Wellicht dat ze later op de morgen nog gaan jagen, maar dat is volkomen onvoorspelbaar dus besluiten we maar weer verder te rijden.

Het grasland is opnieuw een verzameling van allerlei soorten dieren, maar zo veel als gistermiddag zijn het er niet meer. We zien die ochtend naast de gebruikelijke zebra’s, kudu’s en andere antilopensoorten nog een paar struisvogels, een luipaardschildpad en twee keer een groepje olifanten, beide keren met jongen ertussen. We zien een echt piepkleintje, zorgvuldig beschermd door de groep.

Gerard heeft dan al een tijdje nogal aandrang, dus het wordt een beetje een race tegen de klok om op tijd bij een van de schaars aanwezige toiletten te zijn, maar ook dat lukt.

Om 11 uur zitten we weer in basecamp aan de cappuccino. Er lijkt al wel een hele dag op te zitten….. We lunchen, schrijven, kijken foto’s en rusten uit. Plan voor de avond is op ons eigen terrasje wat knabbelen en kijken naar de poel. Dat doen we, en om half 9 is bij ons allebei het licht uit….