ANWB informatie: DAG 2 Amman – Ajloun – Jerash – Amman – Reisafstand 140 km / Circa 4.0 uur onderweg
We bezoeken het (kruisvaarders)kasteel van Ajloun. Via pijnboombossen en olijfbomen komen we aan bij de opgravingen van de Grieks-Romeinse stad Jerash. Eeuwenlang lag Jerash onder een dikke laag zand en deze handelsplaats uit de Griekse en Romeinse oudheid wordt daarom ook wel het Pompeï van het Midden-Oosten genoemd. Binnen de stadsmuren vind je een prachtig theater, geplaveide straten en de resten van kerken en tempels. Het meest indrukwekkende gebouw is de reusachtige Tempel van Artemis. Langs vruchtbare heuvels met pijnbomen en olijfboomgaarden keren we terug naar Amman.

Half 8 krijgen we keurig een wake-up call. We staan op na voor Ria een prima nacht en voor Gerard een “normale” met wat gewoel. Het ontbijtbuffet is uitgebreid en lekker – met o.a. heerlijk vers brood – en om kwart over 9 melden we ons bij de bus. Vandaag een vrij lange dag met bezoeken aan het kasteel in Ajloun en aan resten van de Romeinse stad in Jerash. Maar we beginnen met een bezoek aan een shopping mall vlak bij het hotel: niet om boodschappen te doen maar om geld voor de gemeenschappelijke potjes te gaan halen. Het in NL opgehaalde geld (tegen een veel te dure koers vertelt de reisleider in de bus) is daarvoor niet toereikend want de potjes bedragen maar liefst 302 JOD per persoon. De NL koers was 1 JOD = 1,61 EUR, bij het opnemen bij de mall komen we op 1,37 EUR. Dat scheelt stevig. Helaas heb ik wel de pas wél op “buiten EU bruikbaar” gezet, maar is de opnamelimiet te laag. Ik kan maar 250 JOD opnemen: dat moet dus later nog maar een keer.

Rond half 11 vertrekken we uit de mall en gaan op weg naar Ajloun. De weg voert al langs Jerash, waar reisleider Paul even denkt dat we verkeerd rijden, maar lokale gids Muhammad uitlegt dat we eerst naar het kasteel gaan van Ajloun gaan: op de terugweg komen we weer langs Jerash. Het straatbeeld in Amman is vergelijkbaar met het beeld dat we nog kennen van Caïro: rommelig, kleine winkeltjes, stoffig en heel veel verkeer.

De weg wordt als we de stad achter ons laten al snel redelijk smal, en voert deels door landbouwgebied (met veel olijfbomen) en deels door stadjes en dorpjes. Het is voor Jordanese begrippen groen, maar er is toch nog veel dorre grond te zien. Het is verder ook flink stoffig en overal langs de weg ligt rotzooi. Helaas een veel voorkomend beeld in deze landen: ze kennen geen gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voor een schone omgeving vertelt lokale gids Muhammad. Triest. Het is ook flink druk en als je dan achter een vrachtauto met “limestone” blokken vast komt te zitten is er weinig anders te doen dan afwachten, en ondertussen uitleggen dat dit het belangrijkste lokale bouw-materiaal is :-).

Maar rond 12 uur bereiken we het kasteel, dat we dan al een paar keer van afstand hoog op de berg hebben zien liggen. Als de bus is geparkeerd klimmen we verder omhoog, terwijl Muhammad ons op een paar plaatsen details van het kasteel uitlegt. Uiteindelijk staan we op het dak, waarvandaan je een geweldig uitzicht hebt in alle richtingen. De strategische plek is geweldig gekozen op het kruispunt van grote handelsroutes en biedt een magnifiek controlepunt. Het kasteel is – in tegenstelling tot wat veel bronnen melden – NIET één van de kastelen die de kruisvaarders zelf hebben gebouwd om de grote goederenstromen door het gebied te kunnen controleren en beschermen: die zullen we later in Kerak bezoeken, waarbij we het kasteel bij Shobak van afstand zien liggen. Dit kasteel is WEL gebouwd met dezelfde bedoelingen, maar dan door een neef van generaal Saladin, de man die Jeruzalem heroverde op de kruisvaarders. Het is het enige Islamitische kasteel in Jordanië.
Van binnen is het Ajloun kasteel behoorlijk ruim opgezet: niet alleen als verdedigingswerk maar ook om comfortabel in te kunnen leven. Ruimtes werden multifunctioneel gebruikt met uitzondering van bv. de wapenkamer en de keukens. We kijken met de gids rond en kunnen daarna nog wat vrij rondkijken, o.a. in het kleine maar interessante museum dat in het kasteel zit.

Teug bij de bus om 13:15 rijden we terug naar Jerash, om vlak bij de oude stad in een gigantisch restaurant te gaan eten. Er staan tientallen bussen en het is duidelijk een toeristische hotspot waar onze reisleider als een oude vriend wordt ontvangen. Maar het eten is erg lekker, vers en mooi bereid. We drinken er een smoothie met munt bij: heerlijk!

Daarna een klein stukje naar waar we eigenlijk voor komen: de oude Romeinse stad Jerash. Als we aankomen rond 14:30 lijkt het op het eerste gezicht allemaal wat tegen te vallen: een rommelige parkeerplaats en wat grauwe muren. Maar als we eenmaal door de boog van Hadrianus aan het beging van het terrein zijn gelopen ontvouwt zich een fenomenaal schouwspel. Het is een geweldig groot complex, waarvan de afmetingen pas duidelijk worden als je verder naar binnen loopt. Na de boog van Hadrianus – ooit in het jaar 129-130 aangelegd als welkomgeschenk voor de bezoekende keizer – loopt een oude Romeinse weg (Cardo Maximus) in de lengte over de site, die halverwege kruist met een andere oude weg. Nog lang niet alles van deze stad is opgegraven, maar het is duidelijk dat Gerasa of Antichonië een zeer belangrijke stad was in de Romeinse tijd. Er zijn aanduidingen dat er 2000 jaar BC al werd gewoond, maar de bloeitijd kwam na de verovering door de Romeinen in 63 BC. Er is onder andere een prachtig ovaal, door zuilen omringd plein (forum) te vinden en een circus/hippodroom waar paardenrennen en andere spelen werden gehouden. Verder diverse tempels en een mooi amphitheater (zie ook kaartje hieronder).

Moe maar voldaan keren we terug naar de bus. Het laatste stuk lopen valt Ria echt zwaar, maar met veel wilskracht en bemoedigende woorden van medereizigers haalt ze de bus keurig op tijd. Om 16:45 vertrekken we weer naar Amman, waar we om half 6 aankomen. Even de douche proberen: dat valt niet echt mee qua waterdruk, maar het lukt wel om even lekker af te spoelen.

Om half 8 schuiven we aan, aan het officiële welkomstdiner dat er gisteren bij in schoot, voorafgegaan door een borrel in de lounge waar Nederland net om 19 uur het WK-voetbal begint. We kijken het een half uur aan en gaan dan eten. Het wordt erg gezellig aan tafel en pas rond 10 uur zoeken we de kamer op. Nog even wat rommelen, foto backups maken (het zijn er nu 248), wat schrijven en dan naar bed. Morgen rustige dag in Amman met een halve dag vrij. Pas om half 10 worden we verwacht. De nabijgelegen moskee heeft groene verlichting.